1405-4-3 شرح زیارت غدیریه جلسه 10

بسم الله الرحمن الرحیم
اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ، وَ الصَّلَاةُ وَ السَّلَامُ عَلَی سَیِّدِنَا وَ نَبِیِّنَا وَ طَبِیبِ قُلُوبِنَا وَ شَفِیعِ ذُنُوبِنَا، الْعَبْدِ الْمُؤَیَّدِ، الرَّسُولِ الْمُسَدَّدِ، الْمَحْمُودِ أَحْمَدَ، أَبِی‌الْقَاسِمِ الْمُصْطَفَی مُحَمَّدٍ
چهارشنبه۱۴٠۵/۴/۳،شب دهم محرم،(شب عاشورا)
🏴موضوع:شرح زیارت غدیریه(جلسه ۱٠)
➖ادامه زیارت
فرمود: رسول خدا اطاعت تو را واجب کرد و از آنان بیعت گرفت. سپس خداوند متعال را بر آنان شاهد گرفت و فرمود: «أَلَستُ قَد بَلَّغتُ؟» (آیا ابلاغ کردم؟ آیا حرف خدا را به شما رساندم و گفتم؟) آنان گفتند: «اللّهُمَّ بَلَی» (بله، به خدا قسم رساندی؛ حرف را گفتی).
➖ پس رسول خدا فرمود: «اللّهُمَّ اشهَد» (خدایا شاهد باش)، «وَ کَفَی بِکَ شَهیداً وَ حاکِماً بَینَ العِباد» (و تو برای شهادت و حکم کردن در میان بندگان کفایت می‌کنی). همین که تو شاهد باشی کافی است؛ چون خود خداوند قاضی است. می‌دانی سخت‌ترین قضاوت آن است که خود قاضی شاهد ماجرا باشد. اینجا هم فرمود: تو خودت برای شهادت و حکم کردن کافی هستی.

منزلت امیرالمومنین

✔️در این زمینه، حدیثی از امیرالمؤمنین است که در بحارالانوار به ابن عباس فرمود: «ای ابن عباس، وای بر کسی که به من ظلم کرد و مرا از حقم بازداشت و منزلت والای مرا از بین برد!» منزلت امیرالمؤمنین چه بود؟ وزیر رسول خدا، برادر رسول خدا، نفس رسول‌الله؛ که با دیگران فاصله زیادی دارد. این منزلت را از بین بردند. حتی همین الان هم، درست است که دیگران چهار خلیفه را قائل‌اند، ولی شأنیتی اصلاً برای امیرالمؤمنین نسبت به اولی و دومی و سومی و این‌ها قائل نیستند؛ مگر محققانشان که منصف و اهل تحقیق‌اند. آن‌ها می‌گویند: «نه بابا، علی بن ابیطالب چیز دیگری بود!»

✔️در یک عبارت دیگر، حضرت فرموده است: «الدَّهْرُ أنْزَلَنِي ثُمَّ أنْزَلَنِي حَتَّی قِیلَ عَلِیٌّ وَ مُعاوِیَة» (روزگار مرا پایین آورد، پایین آورد تا جایی که گفتند: علی و معاویه!). معاویه، می‌دانید که در اواخر عمر رسول اکرم، از ترسش اسلام آورد؛ و امیرالمؤمنین اولین مسلمان بود که در تمام جنگ‌ها رسول خدا را یاری می‌کرد. این را به حسب ظاهر می‌گوییم؛ حالا علم و معرفت و مقامات آن‌ها که سر جایش است.

فرمود: «زمانی که در کودکی هنوز نماز بر من واجب نبود، با رسول خدا نماز می‌خواندم و مردم بت می‌پرستیدند. من وقتی نماز می‌خواندم که مردم بت‌پرست بودند و عصیان خدا می‌کردند و آتش‌ها برمی‌افروختند، حالا برای بت‌ها یا برای هر چیز دیگر. آن‌ها کجا بودند وقتی من با رسول خدا بودم؟»

و چون شکست و بدبیاری آن‌ها نزدیک شد، دیدند که دارند بیچاره می‌شوند، مشرکان قریش به اجبار اسلام آوردند و با هدف خاموش کردن نور خدا، در دل، چیزی غیر از آنچه بر زبان می‌آوردند، پنهان داشتند. به زبان می‌گفتند مسلمان‌اند، اما در دلشان چیز دیگری بود؛ بلکه یک روزی بتوانند رسول خدا را از بین ببرند. آن‌ها با طمع کشتن رسول خدا، در دارالندوه مشورت می‌کردند و برای پایان عهد و دوران پیامبر، لحظه‌شماری می‌کردند؛ لحظه می‌شمردند که کی تمام می‌شود تا از دست او خلاص شوند. بعد آن وقت این‌ها آمدند و در کنار امیرالمؤمنین قرار گرفتند!

✔️خداوند عزوجل می‌فرماید: «وَ مَكَرُوا وَ مَكَـرَ اللهُ وَ اللهُ خَیْـرُ الْمَـاکِرِينَ» (مکر کردند و خدا نیز مکر کرد و خداوند بهترین مکرکنندگان است).
✔️ می‌فرماید: «یُـرِیـدُونَ لِـیُـطْفِئُـوا نُورَ اللَّهِ بِـأَفْوَاهِـهِمْ» (این‌ها می‌خواهند نور خدا را با دهان‌هایشان خاموش کنند)، «وَ یَـأْبَـی اللَّهُ إِلَّا أَنْ یُـتِـمَّ نُـورَهُ وَ لَـوْ کَـرِهَ الْمُـشْـرِکُـونَ» (و خداوند ابا دارد مگر اینکه نور خود را تمام کند، اگرچه مشرکان کراهت داشته باشند).
نور خدا چیست؟ امیرالمؤمنین، امام! امام نور خداست. رسول خدا را می‌خواستند بکشند، امیرالمؤمنین را می‌خواستند بکشند، امام حسن و امام حسین را می‌خواستند بکشند؛ که البته کشتند. ولی در همان ابتدای امر، در زمان خود امیرالمؤمنین، می‌خواستند امام حسن و امام حسین را بکشند؛ که حدیث و دعای امیرالمؤمنین این بود که: «خدایا، حسن و حسین را حفظ کن تا من زنده‌ام، از دست این‌ها حفظ کن.»

✔️در حدیثی دیگر، رسول خدا بالای منبر رفت و فرمود: «خداوند توجهی به مردم زمین کرد و مرا از میان آنان برگزید. برای مرتبه دوم نگاهی کرد و علی را برگزید؛ برادر و وزیر و وارث و وصی و جانشین من در میان امت. و او را ولی هر مؤمنی پس از من قرار داد. هر که او را دوست بدارد، خدا را دوست داشته است و دشمن علی، دشمن خداست. هر که با

او محبت ورزد، خدا با او محبت خواهد ورزید و هر که با او کینه ورزد، خدا با او کینه می‌ورزد. به خدا سوگند، جز مؤمن او را دوست نمی‌دارد و جز کافر با او دشمنی نمی‌ورزد. او نور زمین و رکن و پایه آن است؛ نور خدا و زمین پس از من است. او کلمه تقوا و عروة‌الوثقی است.»
بعد پیامبر اکرم این آیه را تلاوت کرد: «یُـرِیـدُونَ لِـیُـطْفِئُـوا نُورَ اللَّهِ بِـأَفْوَاهِـهِمْ وَ یَـأْبَـی اللَّهُ إِلَّا أَنْ یُـتِـمَّ نُـورَهُ وَ لَـوْ کَـرِهَ الْکَـافِـرُونَ» (این‌ها می‌خواهند نور خدا را با دهان‌هایشان خاموش کنند، و خداوند ابا دارد مگر اینکه نور خود را تمام کند، اگرچه کافران کراهت داشته باشند).
حضرت فرمود: «اللّهُمَّ اشهَد وَ کَفَی بِکَ شَهیداً وَ حاکِماً بَینَ العِباد» (خدایا، تو برای شهادت و حکومت بین بندگان کافی هستی).

لعنت خدا بر منکران ولایت

✔️بعد در ادامه می‌فرماید: «فَلَعَنَ اللهُ جاحِدَ وِلایتِکَ بَعدَ الإِقرارِ وَ ناکِثَ عَهدِکَ بَعدَ المِیثاقِ» (پس خدا لعنت کند منکر ولایت تو را بعد از آنکه اقرار کرد و خدا لعنت کند کسی که پیمان با تو را بعد از بیعت شکست). این سخن امام هادی است! امام هادی می‌گوید: خدا لعنت کند آن کسانی را که ولایت تو را انکار کردند. شمشیر را بالای سر امیرالمؤمنین گرفته بود و گفت: «اگر با ابوبکر بیعت نکنی، تو را می‌کشیم.» حضرت فرمود: «در این صورت، بنده خدا و برادر رسول خدا را می‌کشی؟» گفتند: «بنده خدا بله، اما برادر رسول خدا خیر؛ تو هم مثل بقیه مردمی.»
خدا لعنت کند آن کسانی که ولایت تو را انکار کردند، اسلام را از مسیر خودش منحرف کردند و عهد شکستند، بعد از آنی که با تو پیمان بستند. روایت خواندیم که انکار علی بن ابیطالب، انکار خداست. کسی که منکر خدا بشود، لعنت خدا بر او، هر که می‌خواهد باشد. اما آن کسانی که ولایت امیرالمؤمنین را انکار کردند، چه به سرشان می‌آید؟

✔️روایتی از رسول خداست، در «روضة‌الواعظین» (گاهی وقت‌ها سند حدیث را می‌گویم تا اگر کسی خواست، ثبت کند، دنبال کند و بداند از کجا پیدا کند) که رسول خدا فرمود: «ای مردم، به درستی که علی امامی است از جانب خداوند، و خداوند توبه احدی را که ولایت او را انکار کند، نمی‌پذیرد؛ «وَلَنْ یَغْفِرَ اللهُ لَهُ حَتْماً» (و هرگز خدا او را نمی‌بخشد). «وَ هَذَا حَتْمٌ عَلَی اللهِ أَنْ یَفْعَلَ ذَلِکَ بِمَنْ خَالَفَ أَمْرَهُ فِیَّ» (و این حتم است بر خداوند و چنین می‌کند با کسی که با علی مخالفت می‌ورزد)، «وَ یُعَذِّبَهُ عَذاباً نُکْراً أَبَداً أَبَدَ الْآبِدِينَ وَ دَهْرَ الدَّاهِرِينَ» (و او را عذابی سخت و ابدی عذاب می‌کند؛ ابدالآبدین و دهرالداهرین). «فَاحْذَرُوا أَنْ تُخَالِفُونِی فَتَصْطَلُوا ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجَارَةُ أُعِدَّتْ لِلْکَافِرِینَ» (پس برحذر باشید، بترسید از اینکه با من مخالفت کنید که آتشی را می‌چشید که آتش‌زنه آن مردمان و سنگ‌ها هستند؛ آتشی که برای کافران آماده شده است).»

✔️کسی که ولایت امیرالمؤمنین را انکار کند، خدا توبه‌اش را نمی‌پذیرد، گناهش را نمی‌آمرزد. به همین جهت در زیارت جامعه کبیره، یادتان هست می‌گفتیم که: «إِنَّ بَیْنِی وَ بَیْنَ اللهِ ذُنُوباً یَا وَلِیَّ اللهِ لَا یُؤْتَی عَلَیْهَا إِلَّا رِضَاکُمْ» (بین من و خدا گناهانی هست که خدا نمی‌بخشد مگر با رضایت شما). یعنی شما باید رضایت بدهید تا خدا ببخشد.
✔️در حدیثی آمده است که یک شخصی با امام صادق علیه‌السلام بحث و صحبت می‌کرد. امام صادق در مورد ولایت امیرالمؤمنین مطالبی گفت. این شخص فکر کرد امام صادق چون از فرزندان حضرت علی است، دارد از حضرت علی طرفداری می‌کند. برگشت گفت: «انصافت کجا رفته؟» امام صادق فرمود: «انصاف من کجا رفته؟ تو انصافت کجا رفته؟ یادت هست در کنار فلان ساحل با زنی تنها بودی، کسی نبود با آن زن زنا کردی؟» این یک مرتبه رنگش پرید، گفت: «آقا، این مال بیست‌وپنج سال پیش بوده و من توبه کردم.» آقا فرمود: «تو توبه کردی ولی خداوند توبه‌ات را نپذیرفته.» گفت: «آقا، من توبه کردم.» فرمود: «کسی که ولایت را انکار می‌کند، خدا توبه‌اش را نمی‌پذیرد، هزار بار هم توبه کند نمی‌پذیرد.»
خداوند چون شرط دارد، راه دارد. رفتن به سوی خدا راه دارد. سبیل صراط مستقیم چیست؟ ولایت امیرالمؤمنین است. می‌خواهی به سوی خداوند بروی، باید از طریق ولایت و امیرالمؤمنین بروی.
✔️حضرت موسی علیه‌السلام می‌رفت به کوه طور. شخصی گفت: «ای موسی، رفتی به کوه طور، به خداوند یک گله‌ای دارم، مثلاً درد دلی یا گله‌ای. چند وقت است من عبادت می‌کنم، ولی چیزی که می‌خواهم، برآورده نمی‌شود.» موسی گفت: «باشد، می‌روم کوه طور با خداوند مطرح می‌کنم.» حضرت موسی وقتی رفت به کوه طور و مناجات کرد، گفت: «خدایا، بنده تو این‌جوری می‌گوید.» خداوند فرمود: «این شخص می‌خواهد به من برسد، ولی غیر از راهی که من مشخص کرده‌ام و آن راه تویی. کسی می‌خواهد به سوی من بیاید، از طریق تو باید بیاید. این می‌خواهد خودش بیاید. حالا هزار سال هم عبادت کند، راهی که من مشخص کرده‌ام و گفته‌ام، باید از آن بیایی داخل.»
مثل شیطان. شیطان وقتی مأمور شد به سجده بر آدم، گفت: «من سجده نمی‌کنم.» بعد گفت: «خدایا، مرا از سجده بر آدم معاف کن، به جایش سجده‌ای می‌کنم که هیچ ملک و فرشته‌ای چنین سجده‌ای نکرده باشد.» خداوند فرمود: «نه! اگر آنی که گفتم گوش کردی پذیرفته است و الا فلا. جانشین ندارد که من سجده می‌کنم.» مگر خداوند سجده تو را می‌خواهد چکار کند؟ راه این است، باید از این راه بیایی.

✔️در حدیث دیگر از امام صادق علیه‌السلام، در «خصال صدوق» آمده است که فرمود: «خیری در دنیا نیست، مگر برای دو نفر: کسی که هر روز بر احسان کردن خود می‌افزاید و به نیکی‌های خودش اضافه می‌کند؛ هر روز یک کار خیر اضافه می‌کند. و کسی که گناه خود را با توبه کردن جبران می‌کند؛ اگر خطا می‌کند، توبه می‌کند و استغفار می‌کند.» بعد فرمود: «او کی می‌تواند توبه کند؟ به خدا سوگند، اگر سجده کند به گونه‌ای که گردنش قطع شود، خداوند توبه او را نمی‌پذیرد، مگر با ولایت ما اهل بیت. یعنی اگر سجده کند و گردنش بشکند، مگر ولایت را بپذیرد؟» توبه از غیرموالی را هزار به یک جو نمی‌خرند.

✔️حدیث بعدی، در «روضة‌الواعظین» از رسول خداست که فرمود: «ای مردم، «إِنَّمَا أَکْمَلَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ دِینَکُمْ بِإِمَامَتِهِ» (خداوند عزوجل دین شما را با امامت علی کامل کرده است). «فَمَنْ لَمْ یَتِمَّ بِهِ وَ بِمَنْ کَانَ مِنْ وُلْدِی مِنْ صُلْبِهِ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ وَ الْعَرْضِ عَلَی اللَّهِ تَعَالَی فَأُولَئِکَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ» (اما کسی که امامت علی و اولاد او را تا روز قیامت که فرزندان من‌اند، نپذیرد و به سوی خداوند متعال محشور شود، اعمالشان حبط می‌شود و نابود می‌گردد). «وَ هُمْ فِی النَّارِ خَالِدُونَ» (و در آتش خلود می‌کنند). «لَا یُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَ لَا هُمْ یُنْظَرُونَ» (نه عذابشان کم می‌شود و نه مهلتی بهشان داده می‌شود).»
بحث چیست؟ امام هادی لعنت کرده، لعنت کرده کسی را که ولایت امیرالمؤمنین را انکار کرده است.
✔️ یک موقع الان شما می‌گویید: «آقا، پس این‌ها که اهل سنت‌اند، این‌ها ملعون‌اند؟» نه! این‌ها که نمی‌دانند، بیچاره‌اند. آن کسانی که آنجا بودند، بیعت کردند، بعد بیعت شکستند، آن‌ها ملعون‌اند. بله، اگر کسی علم پیدا کند و نپذیرد، او هم ملعون می‌شود. اگر علم پیدا کند و نپذیرد و انکار کند، او هم مثل آن‌هاست، فرق نمی‌کند. اما کسی که نمی‌داند، آن بیچاره بنده خدا فکر می‌کند آن‌ها مثلاً جانشین پیامبر خدا هستند و به خاطر پیامبر اکرم، آن‌ها را دوست دارد. آن‌ها داستانشان فرق می‌کند.

✔️حدیثی از خطبه غدیر، در همان غدیر خم است که رسول خدا فرمود: «ملعون است، ملعون است، مغضوب است، مغضوب است؛ «مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ، مَغْضُوبٌ مَغْضُوبٌ، مَنْ رَدَّ عَلَیَّ قَوْلِی هَذَا وَ لَمْ یُوَافِقْهُ» (کسی که این سخن مرا رد کند و با آن موافق نباشد). بدانید که جبرئیل مرا از خدای تعالی به این امر خبر داد.» و فرمود: «مَنْ عَادَی عَلِیّاً وَ لَمْ یَتَوَلَّهُ فَعَلَیْهِ لَعْنَتِی وَ غَضَبِی» (کسی که با علی دشمنی کند و او را دوست ندارد، پس لعنت من و غضب من بر او باد).
«فَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ لِغَدٍ» (پس باید هر کس نگاه کند از پیش چه فرستاده است). «وَ اتَّقُوا اللهَ» (و از خدا بترسید) «أَنْ تُخَالِفُوهُ فَتَزِلَّ قَدَمٌ بَعْدَ ثُبُوتِهَا» (از اینکه با او [علی] مخالفت کنید که قدمتان بعد از ثبوت می‌لغزد). «إِنَّ اللهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ» (خداوند به آنچه می‌کنید، خوب اطلاع دارد و خبیر است).

بعد در ادامه‌اش فرمود: «مردم، این یک چیز تازه‌ای نیست. «مَعْشَرَ النَّاسِ إِنَّ إِبْلِيسَ أَخْرَجَ آدَمَ مِنَ الْجَنَّةِ بِالْحَسَدِ» (ای مردم، ابلیس آدم را از بهشت به خاطر حسادت بیرون کرد). «فَلَا تَحْسُدُوهُ» (پس به او [علی] حسد نورزید) «فَتَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَ تَضِلَّ أَقْدَامُکُمْ» (که اعمالتان حبط می‌شود و قدم‌هایتان می‌لغزد). «فَإِنَّ آدَمَ أُهْبِطَ إِلَی الْأَرْضِ بِخَطِیئَةٍ وَاحِدَةٍ وَ هُوَ صَفْوَةُ اللهِ» (آدم به خاطر یک خطا به روی زمین هبوط کرد، در حالی که برگزیده خدا بود). «فَکَیْفَ أَنْتُمْ وَ أَنْتُمْ عِبَادُ اللهِ» (پس شما چطور؟ شما که بندگان خدایید!). شما چه فکر کردید در مورد خودتان؟ آدم یک خطا کرد، از بهشت انداختندش بیرون، صفوة‌الله بود. بعد شما می‌خواهید مثلاً گناه و عصیان کنید و بعد وارد بهشت شوید؟
«مَا یُبْغِضُ عَلِیّاً إِلَّا شَقِیٌّ» (دشمن نمی‌دارد علی را مگر انسان شقی و بدبخت)، «وَ لَا یَتَوَالَی عَلِیّاً إِلَّا تَقِیٌّ» (و دوست نمی‌دارد علی را مگر انسان متقی و پرهیزگار)، «وَ لَا یُؤْمِنُ بِهِ إِلَّا مُؤْمِنٌ مُخْلِصٌ» (و ایمان نمی‌آورد به علی مگر مؤمن با اخلاص).
✔️ خداوند در مورد علی، سوره عصر را نازل کرده است که: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ. وَ الْعَصْرِ * إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِی خُسْرٍ * إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَ تَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ» (به عصر قسم، که انسان در خسران و زیان است، مگر کسانی که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند و یکدیگر را به حق و صبر سفارش کردند). همه انسان‌ها در زیان‌اند، مگر آن‌هایی که ایمان می‌آورند؛ به چی؟ به خدا، رسول خدا و امیرالمؤمنین؛ یعنی ولایت. و عمل صالح نیک انجام می‌دهند و همدیگر را به حق توصیه می‌کنند و همدیگر را به صبر توصیه می‌کنند. صبر مال کیست؟ مال وقت سختی است. یعنی کسانی که اهل ولایت می‌شوند، سختی دارند. در طول تاریخ چقدر افراد کشته شدند به خاطر ولایت امیرالمؤمنین؟ چهل هزار نفر را فقط معاویه کشت. سی‌وپنج هزار نفر را فقط حجاج بن یوسف ثقفی کشت؛ فقط به جرم چه؟ محبت امیرالمؤمنین. در طول تاریخ خیلی‌ها به شهادت رسیدند.
ای مردم، شیطان به حسادت آدم را از بهشت بیرون کرد. پس مبادا که نسبت به علی حسد ورزید که اعمالتان یک‌سره باطل شود و به لغزش و انحراف درافتید! که آدم، صفوة‌الله، تنها به سبب یک معصیت به روی زمین فرو آمد. پس بر شماست که مراقب احوال خویشتن باشید، شما که در میانتان دشمن خدا نیز هستید. می‌فرماید: جز شقی و بدبخت، کسی با علی دشمنی نمی‌کند و جز پارسای پرهیزگار، محبت علی را در دل نمی‌گیرد..
✔️بحث در مورد غدیر است. آقا، غدیر. رسول خدا همه را دعوت کرد که بیایید، آقا بیایید بیعت کنید، هر که می‌آید بیاید و بیعت کند. فقط از بچه‌ها بیعت نخواستند. فاصله‌اش تا محرم چقدر است؟ دوازده روز تا اول محرم. تا روز عاشورا می‌شود چقدر؟ ده روز هم آنجا؛ بیست‌ودو روز. بیست‌ودو روز فاصله غدیر تا عاشورا است.
در غدیر به همه گفتند: «بیایید بیعت کنید، بیا آقا، بیا بیعت کن، هر که می‌آید بیاید و بیعت کند.» اما عاشورا، اباعبدالله فرمود: «همه بروید آقا، بروید. من بیعتم را برداشتم. می‌خواهید بروید، بروید.»
پایان جلسه
الحمدلله علی الولایه

دانلود فایل صوتی